Favoriete Suske en Wiske albums gezocht

Zoveel lezers, zoveel titels en daarmee ook zoveel favoriete Suske en Wiske albums.  Hebben de Vandersteen albums jouw voorkeur? Of ben je van de moderne school? Voor de nieuwe aflevering van De Perfecte Podcast ben ik op zoek naar de favoriete albums van de luisteraars. Welke albums staan hoog in jouw Top Tien? En waarom?

Heb je altijd veel Suske en Wiske’s gelezen, dan heb je ongetwijfeld een lijstje met favoriete titels. Vaak zie je aan de kaften van de albums al welke het vaakst uit de kast werden getrokken, want een beetje verzameling vertoont wat slijtplekken op de ruggen.

Suske en Wiske header rode kaften de perfecte podcast

Zelf heb ik jarenlang een vast rijtje albums opgelepeld als er aan mij werd gevraagd welke albums mijn voorkeur hadden. Door het maken van de podcast is dat rijtje echter aan verandering onderhevig. De geijkte titels maken gaandeweg plaats voor albums die ik opnieuw heb leren waarderen en dat is na al die jaren  best verrassend.

Zo staat sinds dit jaar bijvoorbeeld Het Bevroren Vuur hoog in mijn lijstje. En ook Het Monamysterie en De Zalige Ziener zijn gestegen in mijn totaal overzicht.

Favoriete Suske en Wiske albums

Net als voor het gesprek met Paul Geerts ben ik ook nu weer op zoek naar reacties van luisteraars. Op de website van Suske en Wiske op het WWW wordt al vanaf 1996 jaarlijks een overzicht gemaakt van de favoriete albums van fans. Nu krijgen ze een kans om ook in de podcast hoorbaar aan het woord te komen. Laat hieronder jouw favoriete albums achter in de reacties of…

Bericht inspreken via Instagram of Facebook

Spreek jouw bericht in via Instagram ‘bericht’ of Facebook messenger! Ga naar het profiel van De Perfecte Podcast en klik op ‘Bericht’. Daar kan je kiezen voor het microfoonicoontje, waarmee je een audiobericht kan inspreken. Als je niet bij naam genoemd wilt worden, zeg dit er dan even bij.

Instagram audiobericht

Heb je geen Facebook of instagram, dan kan het ook met je telefoon (de Dictafoon app zit standaard op iPhone of de spraakrecorder app voor Android). Mail jouw audio-appje naar info@deperfectepodcast.nl en hoor jezelf terug in de podcast.

Enthousiaste reacties zijn natuurlijk ook hartstikke welkom!

17 antwoorden op “Favoriete Suske en Wiske albums gezocht”

  1. Als kind – en nog steeds als 55plusser – sterk onder de indruk van “De kaartendans” De kaartfiguren die tot leven kwamen en een zekere dreiging uitstraalden maakten dat ik met een bang hartje dit album las EN de wereld van Suske en Wiske ontdekte. Het onderwaterkasteel, markies van Zwollem, Wiske die raar doet, maken dit album …… TOP !

  2. Ik ga geen spraakrecorder inspreken, dus hier maar even een reactie. 🙂
    Het is onmogelijk een favoriet album te kiezen, maar mijn top 5 zouden denk ik wel allemaal albums van Willy Vandersteen zijn. De Brullende Berg, Sjeik El Rojenbiet, De Sissende Sampan(m), De Tuf-tuf Club zijn voor mij echte parels. Paul Geerts heeft ook heel wat meesterwerken gemaakt. De Krachtige Krans is daar één van. Het Delta Duel, en natuurlijk de Parel in de Lotusbloem….ja zo kan ik nog wel even doorgaan. Is het überhaupt mogelijk een top 10 te maken? Ik wil het wel eens proberen maar dan moet ik echt even de hele lijst nalopen…

    Ik ben benieuwd naar jouw toplijst.

    Het ‘slechtste” (minst goede) album vond ik trouwens Het Enge Eiland. Het einde van dat verhaal was te absurd voor woorden. (spoiler: De ontsnapping / vermomming van Krimson)

  3. Erg leuk om van Paul Geerts weer eens iets te horen. Ik ben vanaf mijn 7e al fan (mijn eerste album de stemmenrover in 1979 gekocht). Ik heb de albums tekentechnisch volledig geanalyseerd door de loop der jaren en ben uiteindelijk ook tekenaar geworden. Vandersteen en Geerts behoren tot mijn favorieten. Tijdens het lezen belande ik in een totaal andere wereld. Suske en Wiske zijn een grote bijdrage aan mijn (fantastische) jeugd. Jammer dat de boekjes niet meer het formaat hebben en de karakteristieke rode voorkanten. Ben inmiddels ook afgehaakt, maar Vandersteen en Geerts zijn voor mij helden. Mij favorieten zij de Spokenjagers, de Kaartendans en het tweeluik het Sprekende testament en de Geverniste zeerovers. Maar nog tientallen meer die een glimlach op mijn gezicht toveren.

    1. Dat ze je hebben geïnspireerd om ook tekenaar te worden is een reuzecompliment voor Geerts en Vandersteen, Adrie. Heel leuk om te horen. Wat het tweeluik betreft: sommigen zeggen zelfs dat het om een drieluik gaat, omdat Lambik in maar liefst drie albums over de talisman beschikt. Hij ontvangt hem al in De Stemmenrover, namelijk. Ook een prachtig album uit die periode.

  4. Ben dan toch van de oude school denk ik ! voor mij was suske en wiske dat moment voor jezelf , met een stapel boterhammen en een stapel strips even helemaal weg in een andere wereld.
    Vooral een strip als de IJzeren Schelvis, de Speelgoedzaaier en de Zwarte Diamant zijn voor mij toch wel favoriet, eerlijk gezegd ben ik een beetje afgehaakt bij de moderen versie maar alles voor 1996 en vooral alles tot nr 201 kan ik wel als favoriet beschouwen

  5. Mijn dochter is 3,5 als ze een half jaar geleden op zolder zelf Suske en Wiske ontdekt en begint te ‘lezen’. Ze is er helemaal weg van en we moeten ze keer op keer voorlezen of ze bekijkt ze zelf op de bank. Ik heb voornamelijk oude Suske en Wiskes. Favoriet zijn bij haar de Zingende zwammen, het Eiland Amoras, De tuf-tuf-club en de Sprietatoom. Mijn eigen favorieten zijn Tuf-tuf-club (mijn 1e strip waarmee het voor mij begon), zingende zwammen, koddige kater en het rijmende paard. De podcast valt precies in de tijd dus dat Suske en Wiske weer erg leeft bij ons in huis.

    1. Timing is everything, Johan! Leuk om te lezen dat er weer een nieuwe generatie fans aankomt. En dat je er zelf ook met plezier weer van kan genieten.

  6. Mijn favoriet is nog altijd de strip die ik het eerste las: de wilde weldoener, verder vind ik volle maan, prachtige pjotr en de tootootjes, de kwakstralen, de tame tummi, de raap van Rubens, Sagarmatha, de 7 schaken enz.. heel goed.
    Ik ben als jongeman wel eerder fan van de strips van Paul Geerts en de tekenaars die daarop volgen. De vroegste strips lees ik minder.
    Maar het is een feit dat in mijn (strip)boekenkast de grootste ruimte aan suske en wiske is voorbehouden !

  7. Persoonlijke favoriet? Ik vind “De Bokkerijders” wel heel goed, zeker ook als je kijkt naar de plaats van dat album in de serie: zo vroeg en dan al zo goed. Het feit dat Vandersteen er zelf voor in de mijnen gewerkt heeft is al een aanbeveling op zich. Maar het is ook een fantastisch horrorverhaal, waarin een bijgelovige legende ijzingwekkend tot leven komt. En uiteindelijk ook sterft, als de slechteriken beseffen dat ze niet meer van deze tijd zijn. De grap die ermee gepaard gaat – Thijs wordt aangeslagen vanwege niet-betaalde belasting over zijn zilveren bok – komt ook wel aan. Maar de katholieke moraal die aan de legende ten grondslag ligt is voor Vandersteen springlevend – en dat laat hij je voelen, wat je er zelf ook van mag vinden.

    Ook “Het rijmende paard” mag er wezen. Maar wat dat album betreft ben ik bevooroordeeld: het was een van de allereerste Suske en Wiskes die ik kreeg. De wat nuchterder strips van de jaren zestig, met hun vele actie en strakke tekeningen, tonen dat Vandersteen zichzelf danig kon vernieuwen zonder aan kwaliteit in te boeten.

  8. Het is moeilijk om een lijstje te maken met favorieten. Mijn voorkeur in albums verandert met de jaren. Zo kan je als volwassene ineens het grapje waarderen of begrijpen wat je als kind niet zag. En zijn er albums die grafisch gezien een kunstwerk opzich zijn, waar ik graag inspiratie uit put voor mijn eigen stripje. Toch zijn er wel enkele favo’s die altijd een speciaal plekje hebben. Voor mij de Circus Baron, mijn eerste album. Maar ook de Bokkerijders, de Dolle Musketiers, de Zeven Schaken. De heren van Gucht en Morjaeu leveren naar mijn mening ook zeer verdienstelijke albums, iets wat te weinig erkend wordt naar min bescheiden mening. De weg die zij zijn ingeslagen doet eer aan het verleden met een moderne twist. Denk aan albums zoals Het IJzeren Duel, het Gebroken Dorp, Sterrenrood en Het Schrikkelspook.

  9. Ik vrees dat ik geen ‘standaard’ Suske en Wiske-liefhebster ben. De lijstjes van favorieten die menigmaal tevoorschijn komen, matchen veelal niet met mijn top 10. In de eerste plaats – en dat is al jaren zo – is de top drie redelijke stabiel: Beminde Barabas, de Charmante Koffiepot en de Kaartendans staan bij mij in de top drie. Echter, vlak daarachter verdringen wat meer ‘obscure’ albums zich, waaronder De Bevende Berken, Sprookjesnacht Aan Zee, De Vergeten Vallei en de Lollige Lakens. Buiten de rode en blauwe reeks om, zijn er tal van kortere verhalen (ook recentelijk uitgegeven voorbeelden als de Tragische Tante en Het Betoverde Boek) die zeer de moeite waard zijn. Mijn advies is dus aan iedereen, om te graven buiten de reguliere reek(sen) om. Vergeet echter ook recente klassiekers (jazeker) als De Fluitende Olifant, De Zalige Ziener, Suske de Rat, De Bibberende Bosch, Gewiste Wiske en – van iets eerder terug – De Kaperkoters (293), niet. Het is mijn stellige overtuiging dat elke periode zijn klassiekers kent. Uit het Verhaegen tijdperk moet ik onder meer meteen denken aan het album Papa Razzi (265), dat men een verrassende plotwending een ieder ongetwijfeld een glimlach op het gezicht doet toveren. De rode draad die ik kan ontwaren – in ieder geval wat mijn eigen smaak betreft -, is dat Suske en Wiske op z’n best zijn, wanneer intrinsieke waarden de ondertoon vormen. Of het nu om vriendschap, verliefdheid en goed zorgen voor de planeet (en alles wat er op leeft) gaat; een verhaal is helemaal áf wanneer humor, spanning en een belangrijke boodschap samengaan. Het is dan ook geen wonder dat de Parel in de Lotusbloem zo geliefd is. Dit is bij uitstek een album waar alle zo kenmerkende Suske en Wiske elementen naar voren komen. En dus in mijn favorieten de Charmante Koffiepot en Beminde Barabas. De ontroering is zeker bij dergelijker klassiekers niet ver weg ofwel ronduit aanwezig. Dat is voor mij de kracht van Suske en Wiske.

  10. Ik hou niet zo van “wat vind je het beste…” vragen, omdat zoiets verandert, dus het is altijd een momentopname. Bovendien kan je moeilijk albums zitten vergelijken over zo’n lange periode. Daarom dat ik gekozen heb om per “periode” een album te kiezen. De nummering volgt die van de “totale tabel” op https://suskeenwiske.ophetwww.net. Die gaat maar tot 245 maar heb dan gewoon doorgeteld.

    * Vandersteen pre- Jerom ( 1 tem 26) : De bokkerijder. Ik vind het een van de meest intrigerende albums sowieso. De sfeer die er van uitstraalt is mijn inziens het meest “ook voor volwassenen”.
    * De blauwe albums : De gezanten van Mars, meer sci-fi is Vandersteen nooit geweest (ook al is het uiteindelijk bijna geen sci-fi)
    * Jerom periode Vandersteen tem einde van Karel Boumans (27-45): De duistere diamant. Alleen al voor het dramatische moment dat Sidonia in het moeras zakt. Maar heel het boek zit op een of andere manier in een hele leuke bubbel die ik andere albums niet zo veel vind. De dolle musketiers vind ik zalig, ook omwille van Schotland, een land waar ik graag op reis ga.
    * Vandersteen als tekenaar met Eduard de Rop (46 tem 74) : De schone slaper. Wiske die blindt wordt en hoe moeilijk de rest het er mee heeft, vond ik heel straf gedaan.
    * 1ste Paul Geerts periode (77 tem 110) : De malle mergpijp, omdat we eindelijk meer te weten komen over Jeroms verleden. Ook heel moedig om Jerom emotioneel te zien “crashen”, onze onoverwinnelijke helden.
    * 2de Paul Geerts periode (111 tem 150) : Ik hou heel veel van de Hellegathonden omwille van het verhaal. Maar Angst op de Amsterdam vind ik één van de mooist getekende albums van Paul Geerts. Ik hou ook van de inkting stijl van Eugeen Goossens vanaf het Delta duel.
    Paul Geerts periode ism Marc Verhaegen (151 tem 195) : Tazuur en Tazijn. Persoonlijk vind ik deze periode wat minder qua verhaal en personages. Hoe hoger de nummers worden daalt de kwaliteit ook qua tekeningen wat, maar van dit album hou ik wel. Het bewijs ook dat Marc Verhaegen qua tekenwerk wel echt goed zat toen.
    Marc Verhaegen (196-220) : Dit had nog een veel beter verhaal kunnen worden, en daardoor toch wat een gemiste kans, maar wat het nu is geworden, is het beste wat Verhaegen geproduceerd heeft in zijn korte periode dat hij de hoofdtekenaar en bedenker was.
    Peter en Luc periode voor de nieuwe look (221-271) : Sterrenrood, een verhaal dat Vandersteen zelf bedacht zou hebben als hij er maar opgekomen was. Sooi en Sientje had ook in dit lijstje kunnen staan, het meest Merho-achtige Kiekeboe verhaal van de reeks.
    Peter en Luc periode vanaf de nieuwe look (272-….) : De zalige ziener. Ik zou bijna denken dat het een ontdekt Vandersteen scenario was dat Peter en Luc dan verder uitgewerkt hebben. Het was tof om Lambik nog eens op een klassieke manier zien misleid worden.

    Tenslotte : bedankt voor de podcasts, die ik met plezier beluister. Zo weet ik wat meer over wat er in Studio Vandersteen zich achter de schermen wat afspeelde, of ben ik me ook wat beginnen verdiepen in de verschillende inkters, iets dat vroeger totaal aan mij voorbij ging. Mijn intresse in Suske en Wiske is heropgewekt daardoor, en ben nu na zovele jaren de albums terug in chronologische volgorde aan het lezen, in hun “klassieke” vorm ook voor de hertekeningen en inkleuring. Dat kom allemaal door jouw podcast, dus bedankt daarvoor.

    1. Kijk eens aan, wat een epistel! Mooi verwoord, Marc. Dank daarvoor. Ik kan mij in veel van je suggesties vinden en met name die over De Zalige Ziener. Hoe moeilijk is het om nu nog verhalen in de geest van de grote meester te maken. Daar zijn ze wonderwel in geslaagd met dat album. En wat mooi dat ik je weer aan het lezen van de reeks heb gekregen. Een groter compliment kan je mij niet maken.

      1. Graag gedaan, ik vond het wel leuk om eens te doen, zo in periodes ingedeeld. Dat was voor mij de enige manier om het te doen. Ik vind je idee rond podcasts van besprekingen van albums ook wel een fijn idee. Als ik aan bepaalde albums denk, schiet mij vooral een bepaald prentje in mijn hoofd. Vooral degene die ik in mijn kindertijd vele malen gelezen heb (zo ongeveer tot 220). Daar kan je misschien ook iets mee doen, want ik denk niet dat ik daar alleen in ben. Als ik nu naar zo´n plaatje kijk kom ik er wel achter hoe het komt dat het net dat prentje is. Soms is het door hoe het getekend is maar het kan ook een emotioneel of spannend of verrassend moment zijn in het verhaal. PS Ik zie nu wel dat ik de titel blijkbaar ben vergeten te vermelden bij de Verhaegen periode: dat moest de gevangene van Prisonov zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.